Varúð: yfirstíluð og tilgerðarleg færsla 
Oft er talað um svartan hund eða hunda sem tákngerving óyndis og lífsleiða, veit ekki hvers vegna svo meinlausum skepnum eru eignaðir slíkir skaðræðiseiginleikar, en það er oft þægilegt að kenna einhverjum öðrum um lestina. Kannski liggur hundurinn grafinn í sakleysislegu útliti þeirra en svo verða þeir ógnvænlegri þegar þeir sýna tennurnar og glefsa í mann. Hvað sem því líður datt mér í hug að nota hrafna í stað hunda sem blóraböggla svona til tilbreytingar. Margir halda því fram að hrafnar séu vitrir fuglar og jafnvel sé hægt að kenna þeim að tala ef nægrar þolinmæði nýtur við. Verst að maður ræður ekki hvað þeir segja manni og stundum reynist þeim vel í væng lagt að ljúga mann fullan af svartagallsrausi ef maður hefur ekki tamið þá nógu vel. Hrafnarnir virðast vitrari en um leið lúmskari en hundarnir. Ég er ekki viss um að það sé rétt að áfellast þá, stundum kennir árinni illur ræðari. Er ekki réttara að temja þá vel og nýta þá til góðra verka og leyfa stöku lygum þeirra að fara inn um annað og út um hitt og hverfa út í vindinn? Skynsamlegra að nota þá sem ráðgjafa og augu líkt og Óðinn og Hrafna-Flóki, þó með þeim fyrirvara að illt sé að trúa öllu.
Fyrir nafnvitra menn er það ekkert nýtt að nafn mitt táknar örn og eins og segir í frægri fornsögu þá bregður fjórðungi til nafns, trúi þeir sem vilja. Ernir fljúga hátt, en stundum verða þeir fyrir aðkasti smærri fugla, svo sem hrafna og oft vilja þeir smærri stela af manni bráð. Ekki er þar með sagt að orrustan sé töpuð þó við séum í útrýmingarhættu, við njótum meira að segja friðhelgi víða. Þrátt fyrir þessa friðun ætla ég nú ekki að segja mig úr lögum við samfélagið, það yrði einmanalegt til lengdar og hrafnarnir gætu orðið of frekir á lygina, ekki vil ég fljúga svo hátt að ég falli.
svona færslur eru líka góðar;) skemmtileg lesning í nátturufræðitíma…hehe
við heyrumst svo! l8er
uhh hhmmm já þú segir það!!
Varla held ég að það þurfi að koma nokkrum manni á óvart að ég sé ekki sammála þessari færslu þinni, ekki vegna þess að hún sé röng, heldur miklu fremur vegna þess að ég er andi, ég er mótmæla-andi og sem slíkur þá býst ég til andmæla.
Hrafninn er ekki táknmynd sinnuveiki í mínum huga, til þess er hann of mikil félagsvera, hann þrífst best í hóp og sest öllum fuglum oftar á þing.Inngrip ritstjóra:Kleppur fyrirfinnst víðar en í einsemdinni. Hann er auk þess glettilega stríðinn og nýtur þess til dæmis að ergja hunda til áfloga og nýtir sér þar óspart hæfileika sinn til flugs meðan hundurinn er fastur með loppurnar við láðið. Inngrip ritstjóra: Hér er enn ein takmörkun tungumálsins á ferðinni, að mínu mati er geðlægð ekki endilega njörvuð niður við jörðina, heldur ræðst hæð hennar af grunnhæðartíðni lundarfars viðkomandi. Það er jafnframt ekki að ástæðulausu sem menn tala um að þeim hundleiðist, eða að þeir séu hundfúlir að það sé óttalegur hundur í þeim eða að þeir setji upp hundshaus, hundar eru nefninlega verstu skaphundar. Aldrei hef ég heyrt minnst á skaphrafna, eða að nokkur maður sé hrafnfúll.
Inngrip ritstjóra: Þó þú hafir ekki heyrt um þá, þá þýðir það ekki að þeir fyrirfinnist ekki. Þó hundarnir þínir bíti þig utan frá, þá geta hrafnarnir mínir kroppað og krafsað innan frá og gert mig graman.
Nú þykist ég vita að Guðmundssyni þyki nóg um og sé jafnvel í versta falli hættur lestri þar sem honum þyki sem ég sé að misskilja inntak þessara hugvinda sinna. Gremjist hans geð og hann sé jafnvel orðinn hundleiður á þessum pistli og er það vel, því fátt á hann betra skilið en hundskast, að hent sé í hann svörtum íslenskum fjártíkum sem skera loftið með óþalandi gjammi og gái.
Inngrip ritstjóra: Ég hef ekkert með þessar tíkur þínar að gera og skipa þeim að snáfa beint til föðurhúsanna á Fróni. Ef þær gjamma á móti þá sendi ég hrafnana mína á þær.
Enn það sem ég vildi sagt hafa er að skapgerðarbrestirnir eru ekki endilega ljótir, þeir eru þvert á móti oft á tíðum sprotnir úr hinu fagra. Einmannaleiki er ekki ljótur í eðli sínu, hann er þvert á móti fagur, Einmanna auga er fagurt auga, eins og sálarspeglar svarts hunda sem liggur í bæli sínu og mænir út í tómið. Leiði yfir höfuð er oft óendanlega fagur í einhverri sjúklegri mynd, barnið á myndinni í einni af nýlegum færslum þínum er undurfallegt, þar sem það stendur eitt í hungruðum heimi. Umgjörðin kann að vera ljót en aldrei skín fegurðin jafnvel í gegn og þegar hún er umkringd anstæðu sinni, Öskubuska var ekkert endilega falleg, hún var bara falleg í samanburði við systur sínar.
Inngrip ritstjóra: Gott þú ert sammála mér, ég sagði aldrei að mér þættu skapgerðarbrestir ljótir, en stundum og kannski alltaf, skapast fegurðin á bak við auga þess sem sér.
Jæja nú er þessari orðræðugreiningu lokið í bili, og biðst ég velvirðingar á því ógnarvaldi sem ég hef tekið mér á mínu eigin bloggi.
hvernig væri nú ef Árni og vinir hans mundu snúa sér á rithöfundabrautina…bara svona pæling
Mér þykir örninn orðinn ansi háfleygur…heh
Einhverra vegna hefur mér alltaf verið hálf illa við hrafna svo ég er sammála því að það mætti að skaðlausu kenna einhvern ósóma við þá…
Ég hef heldur aldrei skilið uppruna orðsins “krummafótur” en ég veit að það þykir yfirleitt ekki af hinu góða að lenda í slíkum hremmingum…
Hamingjan er semsagt fölsk einsog fegurðin…
Ég nenni ekki að andmæla þessu, vegna þess að ég sé að þú ert sammála mér. Ég ætla að gera þér þann óleik að vera sammála þér á móti og segi því einsog Gísli Marteinn í Kastljósinu í den, “Já ráðherra, já ráðherra!!” af svo falskri sannfæringu að engu er líkara en ég hafi langdræga Taipong-flaug fastskorðaða í gumpi mínum og sauðsvartur pupullinn (Kim Jong Il, pupull Norður-Kóreska “alþýðulýðveldisins”) stendur keikur með kyndlana sína, ólmur í að fá að tendra undir skítfallinu.
En Jóna, eins og þú sérð þá standa endalausar ritdeilur stórtæku útgáfubraski fyrir þrifum. Þú vilt kannski taka að þér útgáfumál okkar?
Sammála þér Gamli, villtir hrafnar á sveimi yfir byggðum bólum vita yfirleitt ekki á gott, spá fyrir um hungur og harðæri. En vel tamdir geta þeir verið til gagns.
Enn af hundum:
Af trjánum skulum við þekkja þá en ekki ávöxtunum. Hundar eru tamdir og úrkynjaðir afkomendur úlfa, hálfgerðir úlfar í sauðargæru, rotnir ávextir. Úlfar veiða í hjörðum, villihundar einnig. Hundsaugu eru tóm vegna úrkynjunar, þó augun virðist tóm eimir enn eftir af villtu eðli innra með þeim, stundum brýst það út. Þá gengur dýrið laust, ferskur ávöxtur.
Jæja, ég gat ekki setið á mér með að stríða Katli og slíta commentin hans í sundur og úr samhengi
Hrafnarnir mínir eru og verða stríðnir.
Þykir mér nú týra þegar maður hins mikla jafnræðis og þjóðræðis grípur valdsprotann á lofti og slengir í enni mér. Best að láta ekki frekar að sér kveða að sinni, illt er að styggja aðalinn og greiði ég hér með þögn mína í tíund:-)
Klifraðu upp í turn þagnar þinnar, þaðan er betra fyrir þann syndlausa að kasta steinunum sínum, ofar glerhýsi sínu, gættu þess þó að missa þá ekki ofan á glerþakið. Trúðu á guð þinn, ekki mig, aðrir sjá um þann átrúnað, þó ég slái leiftursnöggt á fingur einstaka kapítalista sem ógna jafnvægi þessarar útópíu. Fingurnir hanga nú ennþá á þér er það ekki
?
Þú ert þá jafn hræddur við hundana eins og hún systir þín!! og vilt ekki styggja þá?