Jæja gott fólk, nú fer ég ódýra leið í færslu dagsins og ætla að láta ykkur kæru lesendur halda henni uppi. Bið ykkur nú sem fyrr að gæta velsæmis í svörum án þess þó að hafa þau eitthvað sérstaklega tepruleg. Lára, þú veist sennilega svarið og mátt alveg láta það flakka því að hugsanlega eru fleiri en eitt svar rétt.
Látið nú til skarar skríða öll sem eitt og verið ekki feimin 
I have a question!!!!
Er það ekki bara að bóndadagurinn táknar upphaf þorra?
Ég hef ekki hugmynd um hvað bannerinn á að tákna, en ég vil kvarta yfir því að þú hafir ekki verið á Skerinu 3. til 7. janúar síðastliðinn. Hvað á þetta að þýða? Ertu að reyna að forðast mig?!?! Var búin að stóla á að þú yrðir þarna, til í ærlegt fyllerí… Ekki djamm samt, því maður djammar ekki á skerinu, maður fer á fyllerí.
Jæja, gleðilegt nýtt ár annars og megi árið 2007 færa þér fullt af hamingju og jafnvel rósum. Sem minnir mig á það að ég fékk ekki eina einustu rós á árinu 2006… Eins gott að ég fái einhverjar á þessu ári, annars er lífið ónýtt!
Hef ekki hugmynd en fatta hvað Vera meinar með Bóndadeginum…
ég er tóm ,,, blanco,,,
Uppskrift að rómantískum kvöldverði fyrir tvo???
Hahaha, ég held ég taki öll þessi svör góð og gild…
Hinsvegar spratt hugmyndin út frá sögu sem ég heyrði um jólin, hún var þannig að einhverntímann þegar svið var á boðstólum hjá móður frænku minnar, þá sagði frænka mín (sem var barnung að aldri)um leið og hún virti fyrir sér óskapnaðinn, eitthvað á þessa leið: „hmm.. svart kjöt með rósum?“. Ég veit ekki hvaðan rósirnar hennar komu hugsanlega hugarafsprengi sem enginn annar sá. En eftir á að hyggja datt mér í hug Þorrinn, Þorrablót og ýmsar rósir og gloríur sem maður gerir á blótum.
hehe flott útlit..
já það er margt skemmtilegt sem kemur uppúr ungviðinu.. hah
Árni ég held að þessi “banner” (askoti er þetta ljótt orð, hvað er íslenskan yfir þetta??) sé fínn. Eftir nánari ígrundun sé ég að hann lýsir þér ágætlega. Þá er fyrst að nefna að lífið er stundum dans á rósum en annars oft þyrnum stráð, bæði svarar til rósarinnar. Svart kjöt er að sama skapi ljótt kjöt, vísar til frumstæðra áthvata, eins og kjöt sem fyrirrennarar okkar brenndu yfir eldi, þarfnast með öðrum orðum lítils sem einskis hugvits, er í seilingarfjarlægð frá hinu hráa. Kjötið er þar með tákn hins líkamlega, skemmtilega tvíbent mynd þar á ferð. Rauða rósin er hins vegar hið gagnstæða, hún er ekki náttúruleg og þarfnast hugvits og ummönnunar. Hún stendur því fyrir hið andlega. Þar með takast á í þessari litlu mynd frænku þínar sömu andstæður og takast á í mannlegru veru, hún kristallar spennuna sem hin líkamlegu höft setja á hugi sem tilbiðja taumlaust frelsi. Hún vísar einnig til þess hvernig við reynum að fegra ljótleikann, við reynum að hylja dauða skepnu með rauðum rósum, rétt eins og við reynum að flýja rotnandi líkama okkar með sál sem flýgur til himna. Enn er ógetið að þessi mynd er fáránlega súr, hún er tryllingsleg blanda, frávik, hvorki svart kjöt með kartöflum né heldur konfekt og rauðar rósir, hvort hún sé sjúk læt ég aðra um að dæma. Brot á klassíkum viðmiðum er leitun að nýjum gildum, en óttinn við myrkrið er slíkur að sumir þora ekki að horfa í ljósin sem aðrir tendra.
Nú er ég farinn að fljúga svo hátt að sólin er tekinn að svíða vængi mína, bráðum fellur allur Ketill í eld og verður að svörtu kjöti:)